လြန္ခ့ဲေသာ ( ၂၅ ) ႏွစ္ခန္႔ စဥ္းကူးၿမိဳ႕နယ္ ဇရပ္ကြင္း ဆိုတ့ဲ ရြာငယ္ေလး၏
ဖုန္တစ္လိမ့္လိမ့္ ထေနတဲ့ ေျမသားလမ္းကေလးေဘးတြင္
ကြမ္းယာေရာင္းေနေသာေကာင္ေလးတစ္ေယာက္က...ယခု ရန္ကုန္ႏွင့္ မႏၱေလးၿမိဳ႕ႀကီးေတြမွာ ေရြဆိုင္(၅)ဆိုင္ႏွင့္ ေရႊသန္႔စင္လုပ္ငန္းမ်ားကို ေအာင္ျမင္စြာ ဖြင့္လွစ္ႏိုင္ခ့ဲတယ္... ဆိုရင္ စာဖတ္သူအ့ံအားသင့္သြားစရာ အေၾကာင္းရိွပါတယ္။ ကြၽန္ေတာ္တို႔ ျမန္မာလူမ်ဳိးေတြၾကားမွာ ယေန႔အထိ တြင္တြင္က်ယ္က်ယ္ အသုံးျပဳ႕ေျပာဆိုေနတ့ဲ စကားပုံတစ္ခု ရိွပါတယ္။
" စိန္ေကာင္းေက်ာက္ေကာင္း ေရာင္းဝယ္ေနတုန္း ကြမ္းယာသည္က ကလန္႔ကလန္႔နဲ႔ " ။
စိန္ေကာင္းေက်ာက္ေကာင္း ေရာင္းဝယ္ေနတဲ့ၾကားတဲ့ ကြမ္းယာသည္က ကလန္႔လန္႔လုပ္ခ့ဲျခင္းေၾကာင့္ ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္ဟာ ကြမ္းယာသည္မွ စိန္ေကာင္းေက်ာက္ေကာင္း ကုန္သည္တစ္ဦး ျဖစ္လာခ့ဲပါတယ္။ သူ႔ရဲ႕ စိန္ႏွင့္ ေရႊတို႔သည္ ကမာၻ့အဆင့္မီထုတ္လုပ္ႏိုင္ျခင္းေၾကာင့္လည္း ISO 9001. 2008 ဆုကို ခ်ီးျမင့္ျခင္းခံခဲရျပန္ပါတယ္။
ထိုသူဟာ " ေအာင္သမာဓိ " စိန္ေရႊရတနာေရာင္းဝယ္ေရးႏွင့္ ေရႊသန္႔စင္လုပ္ငန္းပိုင္႐ွင္ "ဦးေအာင္ဆန္းဝင္း" ျဖစ္ပါသည္။ သူဟာ မႏၱေလးဓာတ္သတၱဳတူးေဖာ္ေရး အသင္းရဲ႕ ဒုဥကၠဌ အျဖစ္လည္း တာဝန္ယူထားပါသည္။
◑◑◑
၁၉၆၃ ခုႏွစ္၊ ဧၿပီလ ၂၁ ရက္ေန႔တြင္ အဖဦးထြန္းေရႊ ႏွင့္ အမိေဒၚၾကည္ၿမိဳင္တို႔မွ မႏၱေလးတိုင္း မတၱရာၿမိဳ႕နယ္ "ေရနံ႔သာေက်းရြာ" တြင္ ေမြးဖြားခ့ဲၿပီး စဥ့္ကူးၿမိဳ႕နယ္ "လက္ပံလွရြာ" မွာ ႀကီးျပင္းခဲ့ၿပီး ေမြးခ်င္းေျခာက္အနက္ ဒုတိယေျမာက္သား ျဖစ္သည္။ ၁၉၈၃တြင္ ဇနီးျဖစ္သူ ေဒၚေမာ္စီ ႏွင့္ အိမ္ေထာင္က်ၿပီး သားတစ္ေယာက္ႏွင့္ သမီးသုံးေယာက္ ထြန္းကားခ့ဲသည္။ ၁၉၉၆ ခုႏွစ္တြင္ "ေအာင္သမာဓိ" ေရႊသန္႔စင္လုပ္ငန္းကို မႏၱေလးၿမိဳ႕၌ စတင္လုပ္ကိုင္ခ့ဲၿပီး ယခုအခါ ေအာင္သမာဓိေရႊဆိုင္ကို မႏၱေလးၿမိဳ႕တြင္ ၃ ဆိုင္ႏွင့္ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕တြင္ ၂ ဆိုင္ ဖြင့္လွစ္ထားရိွသည္။ ထို႔အျပင္ အခမဲ့ေရႊသင္တန္းကိုလည္း သင္ၾကားပို႔ခ်ေပးလ်က္ရိွေပသည္။
◑◑◑
#_ငယ္ဘဝျဖတ္သန္းမႈ_
ငယ္စဥ္က အင္မတန္ခ်ဳ႕ိတဲ့ေသာ သူဆင္းရဲသား ဘဝတစ္ခုကို ျဖတ္သန္းခ့ဲပါတယ္။ သူေက်ာင္းေနစဥ္အရြယ္မွာပင္ အိမ္အလုပ္ေတြကို မနားမေနကူလုပ္ေပးခ့ဲရပါတယ္။ ညဘက္ဆိုရင္ ဓားေသြး၊ မနက္ ၄ နာရီ အိပ္ရာမွထၿပီး ရြာအနီးရိွ ေတာထဲသို႔ ထင္ခုတ္ထြက္ရတယ္။ ညေန ၅ နာရီအခ်ိန္ေလာက္မွသာ အိမ္ျပန္ေရာက္ပါတယ္။ ည ၁၀ နာရီေက်ာ္ ၁၂ နာရီမွာ အိပ္ရာထၿပီး မိခင္ျဖစ္သူ မိုးကုတ္သို႔သြားေရာင္းမယ့္ မွ်စ္နဲ႔ ခရမ္းခ်ဥ္သီးေသတၱာမ်ားကို ကားေပၚသို႔ ထမ္းတင္ေပးရျပန္ပါတယ္။
◑◑◑
#လက္ဦးဆရာ
အသက္ ၄ ႏွစ္ခြဲ ၅ ႏွစ္အရြယ္တြင္ မိဘမ်ားက ရြာဦးေက်ာင္းဆရာေတာ္ ဥဳးလကၡဏ ထံတြင္ အပ္ႏွံခဲ့ၾကပါတယ္။ မူလတန္းေက်ာင္းသားဘဝကို ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းတြင္ ပညာသင္ခ့ဲရပါတယ္။ ဆရာေတာ္၏ စည္းကမ္းႀကီးမႈႏွင့္ ဆိုဆုံးမမႈတို႔ကိုလည္း ယေန႔အထိ မေမ့ေသးေၾကာင္း သူက ယခုလိုဆိုပါတယ္...
ဆရာေတာ္၏ စည္းကမ္းႀကီးမႈႏွင့္ ဆိုဆုံးမမႈတို႔ကို ယခုအခ်ိန္ထိပင္ ကြၽန္ေတာ္ မွတ္မိေနေသးသည္။ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းမွာ မနက္လင္းေသာအခါ ဆြမ္းခံထြက္ၾကရတယ္။ ဆြမ္းခံထြက္ရာတြင္ အိမ္က ဆြမ္းခ်ဳိင့္လည္း ဝင္ယူရေသးသည္။ ေန႔ခင္းေန႔လည္တြင္ ေက်ာင္းစာႏွင့္ တရားစာမ်ားသင္ရၿပီး ေန႔ခင္ တစ္ေရးအိပ္ၾကရသည္။ ညေနဘုရားဝတ္မတက္မီ ေက်ာင္းသားအားလုံး လက္အုပ္ခ်ီ မတ္တပ္ရပ္ၿပီး တန္းစီကာ အိမ္စာလုပ္ မလုပ္ စစ္ေဆးၿပီး မလုပ္တဲ့သူမ်ားက ဆရာေတာ္႐ိုက္တာ ခံၾကရသည္။
ညပိုင္း ဘုရားဝတ္တက္ရင္လည္း ေဘးအိမ္က သူငယ္ခ်င္းၾကားေအာင္ အသံက်ယ္က်ယ္ျဖင့္ ဝတ္တက္ရေသးသည္။ ေနာက္ေန႔တြင္ ဆရာေတာ္က ဘုရားဝတ္မတက္သည့္ သူမ်ားကို ႀကိမ္လုံးျဖင့္ ႐ိုက္ေလ့ရိွသည္။ တစ္ေန႔တြင္ ကြၽန္ေတာ္ဘုရား ဝတ္မတက္ဘူးဟု တိုင္ေသာေၾကာင့္ ဆရာေတာ့္ႀကိမ္းလုံးျဖင့္ အစင္းရာထင္ေအာင္ အ႐ိုက္ခံလိုက္ရသည္။ တိုင္သည့္ ေက်ာင္းသားကို ကြၽန္ေတာ္မသိလိုက္ရေပ။
ဆရာေတာ္ထံတြင္ ၆ လမွ်သာေနခဲ့ရေသာ္လည္း ဆရာေတာ္ကို ေၾကာက္ရြ႔ံေလးစားခဲ့ရသည္မွာ ကြၽန္ေတာ့္အတြက္ ယေန႔တိုင္ အ႐ိုးထိတိုင္ စြဲေနေသးသည္။ ဆရာေတာ္က ငွက္ေပ်ာသီးဆိုရင္လည္း သုံးပိုင္း ပိုင္းၿပီး တစ္ပိုင္းစားရသည္။
ငွက္ေပ်ာသီးတစ္ပိုင္း စားရသည့္ အရသာ...
ေက်ာေကာ့ေအာင္ အ႐ိုက္ခံရသည့္ ခံစားမႈႏွင့္ ဆရာေတာ္၏ စည္းကမ္းၾကပ္မတ္မႈမ်ား၏ ေက်းဇူးတို႔က ကြၽန္ေတာ့္ဘဝအတြက္ အမွတ္ရေစမည့္ အရာမ်ားပင္ျဖစ္သည္။
ဆရာေတာ္ကို တစ္ရြာလုံးက ေလးစားၾကည္ညိဳၾကသည္။ ႐ိုက္ႏွက္ဆုံမသည့္အတြက္လည္း မိဘမ်ားက ယခုေခတ္လိုမ်ဳိး ေစာဒကမတက္ရဲေပ။
◑◑◑
#_ေက်ာင္းဆရာ႐ွားပါးမႈႏွင့္_သူ႔ရဲ႕ပညာေရးအေျခေန_
ဆယ္တန္းမေအာင္သည္မွာ ကြၽန္ေတာ့္ဘဝအတြက္ အခက္အခဲတစ္ခု ျဖစ္ခ့ဲသည္။ လက္ပံလွေက်ာင္းတြင္ အလယ္တန္းအထိ သင္ႏိုင္ေသာ္လည္း ငါးတန္းႏွင့္ ေျခာက္တန္းအထိသာ ဆရာျပည့္စုံမႈႏွင့္ သင္ႏိုင္သည္။ ခုႏွစ္တန္းေရာက္သည့္ အခ်ိန္တြင္ ေက်ာင္းဆရာ မျပည့္စုံေပ။ တစ္ေက်ာင္းလုံးတြင္ ေက်ာင္းဆရာ ( ၂ ) ေယာက္ သာရိွသည္။ သခ်ာၤႏွင့္ က်န္ဘာသာ အားလုံးကိုသင္ခ့ဲရၿပီး အဂၤလိပ္စာသင္ေပးမည့္ ဆရာမွာ မရိွေပ။ ကံေကာင္းစြာျဖင့္ ( ၈ ) တန္း ေျဖခါနီး ႏွစ္လေလာက္အလိုတြင္းမွ ေနာက္ထပ္ဆရာႏွစ္ေယာက္ ထပ္ေရာက္လာသည္။ ေက်ာင္းအုပ္ႀကီးက က်န္ဘာသာအားလုံးကို သင္ေပးၿပီး စာေမးပြဲေျဖခါနီး တစ္လေလာက္ အလိုတြင္မွ အဂၤလိပ္စာအတြက္ အဓိကပုံေသနည္းမ်ားကိုသာ သင္ခ့ဲရသည္။ ကံေကာင္းစြာျဖင့္ (၈) တန္းကို အစိုးရစစ္ျဖင့္ ခက္ခက္ခဲခဲေအာင္သြားခ့ဲသည္။ အဲဒီအခ်ိန္တုန္းက အလယ္တန္းပညာေရး ႐ွားပါးသည့္အခ်ိန္ျဖစ္သည့္အတြက္ (၈)တန္း ကို ေအာင္သြားခ့ဲေသာ္လည္း ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း ေျပာရရင္ အေျခခံ မရိွခဲ့ေပ။
◑◑◑
#_ဆုံးခန္းမတိုင္မီရပ္နားလိုက္ခ့ဲရေသာ_ေက်ာင္းပညာေရး_
အလယ္တန္းကေန အထက္တန္းကို ေရာက္သြားေသာ အခါတြင္ အထက္တန္းကို လက္ပံလွရြာမွ ၅ မိုင္းေဝးေသာ စဥ့္ကူးၿမိဳ႕သို႔ ခက္ခက္ခဲခဲ ေက်ာင္းတက္ခ့ဲရသည္။ အမ်ားနည္းတူ စက္ဘီးမစီးႏိုင္လို႔ ငါးမိုင္ခရီးကို ႏွစ္နာရီေလာက္ လမ္းေလွ်ာက္ၿပီး ေက်ာင္းတက္ခ့ဲရသည္။ ဆယ္တန္းေက်ာင္းသာဘဝတြင္ တစ္ခါတစ္ရံ ထမင္းခ်ဳိင့္ မပါသြားခ့ဲသည္လည္း ရိွခ့ဲဖူးသည္။
(၈)တန္းကို ခက္ခက္ခဲခဲေအာင္ၿပီး
(၉)တန္း ေရာက္ေသာအခါ Physics, Chemistry တို႔ကို သင္ရသည့္အခါတြင္ အဂၤလိပ္စာအေျခခံ မပါသည့္အတြက္ ဆယ္တန္းေအာင္ရန္ ခဲယဥ္းသြားခ့ဲသည္။ အဂၤလိပ္စာကို မပိုင္ခ့ဲတာေတြ၊ က်ဴ႐ွင္ရိွလည္း တက္ရန္ မတက္ႏိုင္ခဲ့ေသာေၾကာင့္ ဆယ္တန္းေရာက္ေသာအခါ ကေမာက္ကမျဖစ္ၿပီး ေနာက္ဆုံးတြင္ ဆယ္တန္းမေအာင္ခ့ဲေပ။ (၉)တန္းကတည္းက စာမလိုက္ႏိုင္ခ့ဲေသာေၾကာင့္ မေျဖခင္ ဆယ္တန္းက်မည္ကို ႀကိဳသိေနခ့ဲသည္။ ဆယ္တန္းျပန္ေျဖရမည့္ စရိတ္ကလည္း အကုန္အက်မ်ားေသာေၾကာင့္ ျပန္မေျဖေတာ့ဘဲ အလုပ္ လုပ္ရန္ စဥ္းစားခ့ဲသည္။
◑◑◑
#_ျဖစ္ခ်င္တာမျဖစ္ေတာ့_ျဖစ္သင့္တာလုပ္တယ္_
(၁၀)တန္းႏွင့္ (၁၀)တန္းေအာင္ အဆင့္ကို ဦးစားေပးေခၚယူေနသည့္ စပါးတာလီစာေရးကို သြားေျဖခ့ဲပါေသးတယ္။ သို႔ေသာ္လည္း သူဟာ တာလီစာေရး စာေမးပြဲလည္း မေအာင္ျမင္ခ့ဲေပ။ သူ႔အတြက္ အဲဒီ့အခ်ိန္ဟာ ေဆာက္တည္ရာ႐ွာမရေအာင္ စိတ္ဓာတ္အက်ခဲ့ဆုံးကာလ အခိုက္အတန္ ့ပါပဲ။
ဘာလုပ္စရာ ရိွေသးလဲ...
သူဘာလုပ္မလဲ...။
၁၉၈၃ ခုႏွစ္ေလာက္မွာ သူေနထိုင္တဲ့ စဥ့္ကူးၿမိဳ႕နယ္ႏွင့္ ကပ္လ်က္ရိွသည့္ သပိတ္က်င္းၿမိဳ႕နယ္တြင္ ေရႊေတာမ်ား ေခတ္စားေနသည့္ ကာလ...
ႏြယ္႐ုံ၊ က်ည္ေတာက္ေပါက္၊ ဇရပ္ကြင္း၊ ကြင္း(၃၀) စတဲ့ ေနရာေတြမွာေတာ့ ေရႊက်င္ၾကတဲ့ ေရႊေတာေတြဟာ အင္မတန္နာမည္ႀကီးပါတယ္။ လူေတြအမ်ားႀကီး ေရႊေတာတက္ ေရႊက်င္ၾက၊ ေရႊ႐ွာေဖြၾကပါတယ္။ သူလည္း အမ်ားနည္းတူ လုပ္ကိုင္ခ်င္စိတ္တယ္။ သို႔ေသာ္...သူ႔ပုံစံက ဗလမရိွ၊ ပိန္ေသးေသးနဲ႔ လူ႔ဖလံေလးရယ္။
တူးဟယ္...ဆြဟယ္...ပိုးဟယ္...ထမ္းဟယ္... သူဘယ္လို လုပ္ႏိုင္မလဲ။ ဒီေတာ့ သူ႔တစ္ပိုင္တစ္ႏိုင္ ေငြစကေလးနဲ႔ ေရႊေတာဝန္းက်င္မွာ ဆိုင္ကေလးတစ္ဆိုင္ ထဖြင့္လိုက္တယ္။
" ေအာင္ေအာင္ "
ကြမ္းယာ...။
◑◑◑
#လူႀကီးတစ္ေယာက္ကဘယ္ေတာ့မွ_ကေလးအလုပ္မလုပ္ဘူး
ေရႊေတာဟု ဆိုသည္ႏွင့္ ေငြေတြဒလေဟာဝင္ၿပီး ဒလေဟာသုံးၿဖံဳးၾကတဲ့ လူေတြရိွမယ္၊ အေပ်ာ္အပါး၊ မိန္းမ၊ အေသာက္အစား၊ ေလာင္းကစား၊ မူးယစ္၊ အဲ့ဒီလို လူငယ္တစ္ေယာက္ရဲ႕ ဘဝကို ပ်က္စီးေစမည့္ ေနရာမ်ဳိးမွာ ဆိုဆုံးမမည့္သူမပါဘဲ သူ ဘယ္လိုေနထိုင္ ေက်ာ္လႊားခဲ့သလဲဆိုတာကို အင္တာဗ်ဴးတစ္ခုမွာ ေျဖသြားတာကို ဖတ္ၾကည့္ပါဦး...
" ေရႊေတာမွာ တစ္ေယာက္တည္းေနရတဲ့ အဲဒီ့ကာလက ဘယ္ေလာက္အေရးႀကီးလဲ ကိုမီသာဇင္၊ ဖင္စီဒိုင္း၊ ဘိန္းျဖဴ၊ ဘိန္းမည္းက လက္တစ္ကမ္းမွာ၊ ေလာင္းကစားေတြကလည္း တံခါးမရိွ၊ ဓားမရိွေပါ့၊
(ဦးေအာင္က ကိုယ္အမူအရာ လက္ဟန္နဲ႔ ဆက္ေျပာျပတယ္)
ဒီေနရာက ဂ်င္ဝိုင္း၊ ဟိုဘက္က ဖဲဝိုင္း၊ ဒီဘက္က အရက္ဆိုင္၊ အရက္ဆိုင္နားမွာ အေပ်ာ္အပါးမိန္းကေလးေတြ ဒီပတ္ဝန္းက်င္မ်ဳိးထဲ ကြၽန္ေတာ္ေရာက္ပါတယ္၊ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ မထိန္းခ်ဳပ္ႏိုင္ရင္ ဘာျဖစ္သြားမလဲ လူတစ္ေယာက္ပ်က္စီးဖို႔ အလြယ္ကေလး၊ ကြၽန္ေတာ္က ကြမ္းယာသည္တစ္ေယာက္အေနနဲ႔ ေရႊေတာမွာ အလုပ္သြားလုပ္ေနရတာ၊ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ပဲ Manager(တာဝန္ယူစီမံထိန္းေၾကာင္း) လုပ္ေနရတာေလ၊ မနက္လင္းရင္ ဘယ္ႏွစ္နာရီးကို ဆိုင္ဖြင့္ရမယ္၊ ညဘယ္အခ်ိန္ ဆိုင္ပိတ္ရမယ္၊ ေနာက္ေန႔အတြက္ လိုအပ္မည့္ ကြမ္းရြက္၊ ကြမ္းသီးဘယ္ေလာက္ ျဖည့္ရမယ္၊ မွာရမယ္ ဆိုတာေတြပဲ စိတ္ထဲမွာရိွေတာ့ အေပ်ာ္အပါးေတြ၊ အည့ံ
ေတြဘက္ေရာက္သြားဖို႔ အခ်ိန္သိပ္မရိွဘူး၊ လူႀကီးလို တာဝန္ယူေနရတဲ့ လူတစ္ေယာက္က ဘယ္ေတာ့မွ ကေလးအလုပ္ မလုပ္ဘူး "
◑◑◑
#အၿမဲဆန္းသစ္ေနေအာင္_အာ႐ုံစိုက္ေလ့လာ
သူဟာ ေရႊေတာမွာ ကြမ္းယာေရာင္းရင္း အိမ္ေထာင္က်ခဲ့ၿပီး အမ်ဳိးသမီး(အန္တီေမာ္စီ) ကိုပါ ေရႊေတာသို႔ ေခၚလာၿပီး ကြမ္းယာဆက္ေရာင္းခ့ဲပါတယ္။ ကြမ္းယာဖို႔ ပညာရရန္ ကြမ္းယာဆိုင္တြင္ ကြမ္းဘယ္လိုယာ၊ ကြမ္းသီးဘယ္လိုထည့္၊
အာေမႊးဘယ္လိုထည့္သည္ ဆိုတာကို အျမင္ျဖင့္ ၁၅ ရက္ေလာက္ သင္ယူခ့ဲရပါတယ္။ ပတ္ဝန္ဟးက်င္၌ နာမည္ႀကီးသည့္ဆိုင္ ျဖစ္ေအာင္ ႀကိဳးစားခ့ဲပါတယ္။ သူ႔ဟာ ႀကီးပြားတာ မႀကီးပြားတာထက္ နာမည္ပိုႀကီးခ်င္ေနတာပါ။ ထိုသို႔ ျဖစ္လာေအာင္လည္း သူကိုယ္တိုင္ ေလ့လာခ့ဲပါတယ္။ ေရႊေတာတြင္းရိွ ေရႊဆိုင္ႀကီးမ်ား၊ ကုန္စုံဆိုင္ႀကီးမ်ား ၾကားမွာ သူ႔ကြမ္းယာဆိုင္ကေလးက ခေနာ္ခနဲ႔။
◑◑◑
#ပိုေကာင္းသည့္အရသာစမ္းသပ္
" မႏၱေလးေရာက္ရင္ နာမည္းႀကီးကြမ္းယာဆိုင္မ်ားတြင္ ဝယ္စားၿပီး၊ သူတို႔ဘယ္လိုလုပ္သည္ကို ေလ့လားခ့ဲသည္၊ ကိုယ့္ကြမ္းယာကိုလည္း အၿမဲဆန္းသစ္ေနေအာင္လည္း ကြမ္းသီးကို အဆင္သင့္စိတ္ထားတာက သတ္သတ္၊ ကြမ္းသီးအလုံးႀကီးေတြကိုဝယ္ၿပီး ကိုယ္တိုင္စိတ္ထားတာက သတ္သတ္လုပ္ၿပီး ပိုေကာင္းသည့္ အရသာကို စမ္းသပ္ခ့ဲသည္။ ကြမ္းယာလာဝယ္သူမ်ားက ကိုယ္တိုင္ စိတ္ထားသည့္ ကြမ္းသီးျဖင့္ယာထားသည့္ ကြမ္းယာက ပိုေကာင္းေၾကာင္းသိလာခ့ဲသည္။ အိႏၵိယမွလည္း အာေမႊးေဆးမ်ဳိးစုံ ဝင္လာသည့္အတြက္ ဘယ္ဆိုင္က ဘယ္ေဆးထည့္တာကအစ ေလ့လာခ့ဲသည္။ ကိုယ္လုပ္သည့္အလုပ္ကို အၿမဲဆန္းသစ္ေနေအာင္ အာ႐ုံစိုက္ေလ့လာခ့ဲေသာေၾကာင့္ ေရႊေတာတြင္ ...
" ေအာင္ေအာင္ " ကြမ္းယာ ဟု နာမည္ႀကီးလာသည္။
◑◑◑
#ေရႊကုန္သည္ေတြႀကီးပြားတာကိုျမင္ျပီး
ေရႊေတာမွာ ၅ ႏွစ္ေက်ာ္ထိ ေနထိုင္ခဲ့ရေသာ္လည္း ေရႊအေၾကာင္း ဘာမွနားမလည္ခ့ဲပါဘူး။ ကြမ္းယာေရာင္းရင္း ဘာအလုပ္လုပ္ရင္ ႀကီးပြားႏိုင္မလဲ ဆိုသည္ကိုလည္း အၿမဲေတြးေနခ့ဲပါတယ္။ ဆိုင္ကို ေငြအေႂကြလာလဲ သည့္ ေရႊကုန္သည္မ်ားႏွင့္ ရင္းႏီွးခင္မင္ခ့ဲရၿပီး ေရႊေတာ ေငြလႊဲပုံ၊ ေရႊသည္ပုံမ်ားကို ျမင္ပါမ်ားလာေသာအခါ ေရႊကုန္သည္ေလာကထဲ ဝင္ခ်င္သည့္စိတ္ ျဖစ္လာပါေတာ့တယ္။ ေရႊကုန္သည္ေတြ ႀကီးပြားတာကိုျမင္ၿပီး အားက်လာတယ္။ ေရႊကုန္သည္ ျဖစ္ခ်င္ေသာေၾကာင့္ တစ္ဖက္တြင္လည္း ကြမ္းယာေရာင္းရင္း ေရႊကုန္သည္မ်ားထံတြင္ လုပ္ခ မယူဘဲ ေရႊအဝယ္ဆိုင္တြင္ ကူလုပ္ေပးခ့ဲတယ္။
◑◑◑
#ဝါးက်ည္ေထာက္စုဗူးကေလး
လုပ္ငန္းတိုးတက္ေအာင္ျမင္ရန္ ႀကိဳးစားရန္အေတြးမ်ားျဖင့္ ကြမ္းယာေရာင္ေနသည့္ အခ်ိန္တြင္ ေမွ်ာ္လင့္တႀကီးစုထားခ့ဲရတဲ့ စုဗူးကေလးကို အခိုးခံလိုက္ရတာဟာ သူ႔ဘဝအတြက္ အခက္အခဲ အႀကီးအက်ယ္ ႀကံဳေတြ႔ခ့ဲရျပန္ပါေတာ့တယ္။ ထိုေခတ္က ဝါးပိုးဝါးျဖင့္ ျပဳ႕လုပ္ထားေသာ ဝါးက်ည္ေထာက္စုဗူးကေလးပါ။ ထိုကိစၥေၾကာင့္ပင္ သူက...
" ကြၽန္ေတာ္ကလည္း ျမင္လြယ္သည့္ေနရာတြင္ ထားခဲ့တာေၾကာင့္ အိပ္ေနသည့္ အခ်ိန္တြင္ ကိုယ့္အလုပ္သမားကပင္ အလြယ္တကူ ခိုးယူသြားတာပါ၊ ကြၽန္ေတာ့္ဘဝတြင္ အခက္အခဲႀကံဳတိုင္း အခက္အခဲကို အခြင့္အေရး လုပ္ခ့ဲတာပါ၊ အခက္အခဲေတြေပၚလာတိုင္း ငါ့ဘဝအတြက္ အခြင့္အေရးတစ္ခု ေပၚလာၿပီလို႔သာ သေဘာထားလိုက္တယ္၊ ဂိမ္းတစ္ခုေပၚလာၿပီလို႔ သေဘာထားၿပီး ထိုဂိမ္းကိုေက်ာ္ႏိုင္ရင္ ျပႆနာတစ္ခု ေျဖ႐ွင္းသြားႏိုင္မယ္လို႔ ကြၽန္ေတာ္ ခံယူထားတယ္"
◑◑◑
#ကြမ္းယာေအာင္ေအာင္မွ_ေရႊသမားေအာင္ေအာင္
လူတစ္ေယာက္ ႀကီးပြားရန္အတြက္ ပတ္ဝန္းက်င္ေကာင္း၊ မိတ္ေဆြေကာင္း၊ ဆရာေကာင္းမ်ားရိွၿပီး ႀကီးပြားႏိုင္မည့္အခ်ိန္ကို ေစာင့္ႏိုင္ရမွာ ျဖစ္တယ္၊ ကြၽန္ေတာ့္ဘဝ၏ အလွည့္အေျပာင္းတစ္ခုျဖစ္သည့္ အခ်ိန္သို႔ ေရာက္လာခ့ဲတယ္၊ ကြမ္းေရာင္းရင္း တစ္ဖက္တြင္လည္း ေရႊအဝယ္ဆိုင္မ်ားတြင္ ကူညီလုပ္ကိုင္ရင္းျဖင့္ ကြၽန္ေတာ့္ဆရာျဖစ္လာမည့္ ေရႊကုန္သည္ႏွင့္ ေတြ႔ဆုံခ့ဲသည္။ ဆရာေတြက မႏၱေလးသြားတဲ့အခါ ေအာင္ေအာင္ လိုက္ခ့ဲကြာလို႔ ေခၚရင္ ေရႊထုပ္ကိုင္ၿပီး ကြၽန္ေတာ္က ေနာက္က လိုက္ရတာ၊ ေရႊေတာထဲ ေရႊဝယ္သြားၿပီ ဆိုရင္ ကြၽန္ေတာ္က ပိုက္ဆံထုပ္ထမ္းၿပီး လိုက္ရတာ၊ ကိုဖိုးကြန္႔၊ ကိုကုလား၊ ကိုမန္းရီ တို႔သုံးေယာက္က ကြၽန္ေတာ့္ အဓိက ဆရာေတြပါ၊
ဆရာ့ေက်းဇူးေၾကာင့္လည္း မႏၱေလးေရာက္ေသာအခါ ေရႊေလွာ္သည့္အလုပ္၊ ေရႊသန္႔စင္သည့္ အလုပ္၊ ေနာက္ဆုံးေရႊေရာင္းသည္ကိုလည္း ကိုယ္တိုင္ေတြ႔ျမင္လိုက္ရေသာေၾကာင့္ ကြၽန္ေတာ့္အတြက္ ပညာရခ့ဲပါတယ္၊
ေရႊေတာျပန္ေရာက္ေတာ့ ကြမ္းယာေရာင္းရင္း တစ္မတ္သား၊ ငါးမူးသားဝယ္ၿပီး ေရႊေတာတြင္ "ကြမ္းယာေအာင္ေအာင္" မွ "ေရႊေအာင္ေအာင္" ျဖစ္လာတယ္၊ ထိုအခ်ိန္မွ စၿပီး ကြၽန္ေတာ္ ေရႊကုန္သည္အျဖစ္ ေျခလွမ္းစခ့ဲပါတယ္၊
ေရႊတို ေရႊစေရာင္းဝယ္ရင္း ေငြနည္းနည္းစုမိလာေသာအခါတြင္ ကြၽန္ေတာ့္ဘဝတြင္ ဒုတိယအႀကိမ္ အလိမ္ခံလိုက္ရျပန္တယ္၊ ယခုတစ္ႀကိမ္တြင္မူ ကိုယ္မကြၽမ္းက်င္သည့္ အလုပ္တြင္ ႐ွယ္ယာထည့္ရင္း ေနာက္ဆုံးတြင္ အလိမ္ခံလိုက္ရေသာေၾကာင့္ ရိွသမွ်စည္းစိမ္ အားလုံးဆုံးရံႈးခ့ဲရေတာ့တယ္၊
◑◑◑
#အားလုံးကိုေလးစားတယ္_သို႔ေသာ္__
ေက်ာက္ကုန္သည္တစ္ေယာက္ႏွင့္ ရင္းႏီွးၿပီး ရိွသမွ်စည္းစိမ္ကို ပုံေအာလိုက္ျခင္းျဖစ္သည္။ ကြမ္းယာလာဝယ္စားရင္း ထိုသူႏွင့္ စတင္ရင္းႏီွးခ့ဲတယ္။ ထိုသူကလည္း ေက်ာက္တစ္ကြင္းကို ေငြ ၁၀၀ ျဖင့္ ဝယ္လာၿပီး ကြၽန္ေတာ့္မ်က္စိေ႐ွ႕မွာပင္ ၂၀၀ ျဖင့္ ျပန္ေရာင္းလိုက္သည္ကို ေတြ႔ထားရေသာေၾကာင့္ အျမတ္မ်ားသည္ကို သိလိုက္ရတယ္။ လုပ္ခ်င္စိတ္လည္း ျဖစ္ခ့ဲေသာေၾကာင့္ မဂၤလာလက္ဖြဲ႔ရေသာ ပိုက္ဆံမ်ား၊ မိန္းမဆြဲႀကိဳးနဲ႔ နာကပ္မ်ားပါ အကုန္ေရာင္းၿပီး စုစုေပါင္း ပိုက္ဆံ ေလးေသာင္းကို ယိုးဒယားသို႔ ေက်ာက္ေရာင္းရန္ ယုံယုံၾကည္ၾကည္ျဖင့္ ႐ွယ္ယာထည့္ခ့ဲသည္မွာ ကြၽန္ေတာ့္ဘဝအတြက္ ဘဝသင္ခန္းစာ ရရိွေစခ့ဲတယ္။ ယိုးဒယားကို မေရာက္ဖူးသည့္အျပင္ လုပ္ငန္းအေၾကာင္းကိုလည္း ဘာမွ နားမလည္ဘဲ သူ႔အေပၚ ယုံၾကည္စိတ္တစ္ခုျဖင့္သာ ရင္းႏွီးျမဳပ္ႏွံခဲ့တယ္။ ထိုသူက အခုထိ ျပန္မလာခ့ဲေပ။ ထို ေက်ာက္ကုန္သည္က ကြၽန္ေတာ့္ဘဝအတြက္ "ဘယ္သူ႔ကိုမွ မယုံၾကည္ရန္" ဘဝသင္ခန္းစာ ေပးခ့ဲသည္။ ယခု အခ်ိန္ထိ ကြၽန္ေတာ္ ဘယ္သူ႔ကိုမွ အလြယ္တကူမယုံေတာ့ေပ။ အားလုံးကို ေလးစားတယ္။ သို႔ေသာ္ ဘယ္သူ႔ကိုမွ အလြယ္တကူ မယုံတက္ေပ။ မယုံၾကည္တက္သည့္ အက်င့္ ရိွသည့္အတြက္ ဘယ္အရာကိုမဆို ကိုယ္တိုင္ေလ့လာေလ့ရိွတယ္။ အခုေခတ္ကာလအရ Facebook ကေန သတင္းမ်ဳိးစုံ၊ ေနရာ ေပါင္းစုံကေန လူမ်ဳိးစုံတို႔က အမ်ဳိးမ်ဳိးေရးသားလာၾကသည္ကို ေတြ႔ရသည္။ နားေထာင္ပါ။ သို႔ေသာ္...
(၁) ဆင္ျခင္ သုံးသပ္ရမည္။
(၂) ဟုတ္မဟုတ္ စုံစမ္းရမည္။
(၃) ကိုယ္ကိုယ္တိုင္ ဆင္ျခင္ၿပီး ျဖစ္ႏိုင္ေျခရိွလွ်င္ စုံစမ္းပါ။
အကယ္၍ ဟုတ္ခ့ဲလွ်င္ မယုံဘဲ၊ လက္ေတြ႔အတည္ျပဳ႕ၿပီးမွ သာလွ်င္ ယုံၾကည္သင့္ေပသည္။ အလြယ္တကူ မယုံတက္သည့္ အက်င့္က ကြၽန္ေတာ့္အတြက္ ဘဝေပးေသာ သင္ခန္းစာပင္ျဖစ္သည္။
ထိုအျပင္ မကြၽမ္းက်င္သည့္ အလုပ္ကို ရိွသမွ်စီးပြားေရး ဟုၿပံဳၿပီးထည့္လွ်င္ ဒုကၡေရာက္မည္ ဆိုသည္ကိုလည္း တစ္သက္လုံးသင္ခန္းစာေပးခ့ဲသည္။
" ေအာင္ေအာင္ - ကြမ္းယာ " ကေန
" ေအာင္သမာဓိ - ေရႊဆိုင္ " တစ္ခါတည္း ျဖစ္လာခ့ဲတာ မဟုတ္ေပ။ "ေအာင္ေအာင္ - ရတနာေရႊဆိုင္" ဖြင့္ခ့ဲေသာ္လည္း မေအာင္ျမင္ခ့ဲေသာေၾကာင့္ ေနာက္ထပ္ "စိန္ရတု - ရတနာေရႊဆိုင္" ဖြင့္ေတာ့ ေနာက္ထပ္ အ႐ႈံးေပၚခ့ဲသည္။ ထပ္ၿပီး နာမည္မပါတ့ဲ ေရႊဆိုင္ ဖြင့္ခ့ဲေသာ္လည္း သုံးႀကိမ္စလုံး အ႐ႈံးေပၚခ့ဲသည္။
◑◑◑
#ကြၽဲးေျခရာခြက္ထဲကေရကို_ပင္လယ္မထင္ပါနဲ႔_
ဒီလိုနဲ႔ ႏွစ္ႏွစ္ေလာက္ ၾကာေသာအခါတြင္ စီးပြားေရးနည္းနည္း အဆင္ေျပလာတ့ဲအခ်ိန္ ေရႊေတာမ်ား ခန္းေျခာက္လာခ့ဲပါေတာ့တယ္။ ထိုအခ်ိန္မွာေတာ့ သူလည္း ေရႊကုန္သည္အျဖစ္ တစ္စခန္း ရပ္နားခ့ဲရပါတယ္။ တစ္ေန႔တြင္ စဥ့္ကူးၿမိဳ႕နယ္ႏြယ္႐ုံေရႊေတာ၌ ေက်ာက္ခဲကေန ေရႊမ်ားထြက္သည့္ ေရႊရပ္ကြက္ေပၚေၾကာင္း သိရၿပီး ေရႊေတာသုံးပစၥည္းမ်ားကို ဝယ္ယူၿပီး သြားေရာက္လုပ္ကိုင္ပါတယ္။
အ့ဲဒီမွာ "သိန္းတစ္ရာ" အမည္ရိွ ေက်ာက္ခြဲစက္တြင္ အသုံးမျပဳ႕ဘဲ ရိွေနသည့္ ဆိုင္းဘုတ္ကေလးတစ္ခုကို သူေတြ႔ရတယ္။
" ေအာင္သမာဓိ - ေရႊဆိုင္ " ဆိုပဲ။
ဆိုင္ဘုတ္အျပင္ ေရႊေကာင္တာ၊ ေရႊခ်ိန္ခြင္မ်ားကို ခြင့္ေတာင္းကာ ဝယ္ယူလာပါေတာ့တယ္။ ဒီလိုျဖင့္ "ေအာင္သမာဓိ" ဆိုေသာ နာမည္ျဖင့္ ေရႊဆိုင္ကေလး ျပန္ဖြင့္တယ္။ တရားဝင္ ေရႊလိုင္စင္ေလွ်ာက္ကာ ေရႊဝယ္ယူခ့ဲျပန္ပါတယ္။ အႀကိမ္ႀကိမ္လဲက်မႈေတြထဲမွ ဇြဲရိွရိွျဖင့္ ႀကိဳးစား႐ုန္းကန္လာခ့ဲရျခင္းေၾကာင့္သာ " ေအာင္သမာဓိ - ေရႊဆိုင္ " ဟု ေပၚေပါက္လားခ့ဲရျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။ လုပ္ငန္းေအာင္ျမင္မႈနဲ႔ ပတ္သက္၍ သူက...
" ကြၽန္ေတာ္ လုပ္ငန္းတြင္ အဆင္ေျပလာသည္မွာ ကိုယ့္လုပ္ငန္းကို အၿမဲမမျပက္ ေလ့လာေနရမႈေၾကာင့္ ျဖစ္တယ္။ ဒီလို ေလ့လာေနမွသာလွ်င္လည္း တိုးတက္မွာ ျဖစ္တယ္၊ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ "ကြၽဲးေျခရာ ခြက္ထဲကေရကို ပင္လယ္လို႔ ထင္ေနရင္ေတာ့ ထိုကြၽဲးေျခရာခြက္ထဲမွာပဲ ရိွေနလိမ့္မယ္ "
◑◑◑
#_အခမဲ့ေရႊသင္တန္းမ်ား_
သူဟာ ယခုလက္ရိွတြင္ ေရႊဝယ္လုပ္ငန္းအျပင္ ေရႊေလွာ္ဖို ေထာင္ထားၿပီး ေရႊသန္႔စင္လုပ္ငန္း၊ ေရႊပန္းတိမ္လုပ္ငန္းႏွင့္ ေရႊအေရာင္းဆိုင္တို႔ကိုပါ တြဲဖြင့္ထားသည္။
" ေရႊရည္ျပည့္မွန္..အာမခံသည့္..ေအာင္သမာဓိ "
ဆိုေသာ စကားအတိုင္း ေရႊရည္ျပည့္ရန္အတြက္ကိုယ္ပိုင္ေရႊသန္႔စင္လုပ္ငန္းမွ ထုတ္လုပ္လွ်က္ ရိွသည္။ (၅)ရက္ အတြင္း ဝယ္ယူသြားေသာ ေရႊအား ျပန္ေရာင္းလွ်င္လည္း အေလ်ာ့အတြက္အျပည့္ျပန္ေပးသည္။ ထိုအျပင္ "ေအာင္သမာဓိ"၏ ထူးျခားခ်က္မွာ ေရႊလုပ္ငန္းျပန္႔ပြားေရးအတြက္ အခမဲ့ေရႊသင္တန္းမ်ား ဖြင့္လွစ္ေပးထားျခင္းပါပဲ။ အခမ့ဲ ေရႊသင္တန္းႏွင့္ ပတ္သက္ၿပီး...
" ျမန္မာေတြက အင္မတန္ျမတ္ႏိုးၾကတယ္၊ ဒါေပမယ့္ ေရႊအေၾကာင္းကိုေတာ့ ေကာင္းေကာင္းမသိဘူး၊ ဒါေၾကာင့္ သာမန္လူေတြ ေရႊအေၾကာင္းကို ထဲထဲဝင္ဝင္သိဖို႔ ေရႊလုပ္ငန္းကို စီးပြားျဖစ္ လုပ္ကိုင္ခ်င္သူေတြ အတြက္ ေရႊဆိုင္၊ ေရႊေလွာ္ဖို၊ ေရႊပန္းတိမ္လုပ္ငန္းေတြ လုပ္ကိုင္ႏိုင္သည္ အထိ အခမ့ဲ ေရႊသင္တန္းေတြ ဖြင့္လွစ္ေပးပါတယ္၊ အခမဲ့ ဆိုတဲ့အတိုင္း သင္တန္းတက္ေရာက္သူက တစ္ျပားတစ္က်ပ္မွ ေပးစရာမလိုဘူး၊ ထမင္း၊ ေကာ္ဖီ မုန္႔မ်ားျဖင့္ အခမ့ဲ ဧည့္ခံေကြၽးေမြးတယ္၊ ရပ္ေဝးက လာေရာက္သူေတြအတြက္ဆိုရင္ ေနေရးထိုင္ေရး စားေရးေသာက္ေရးကအစ အခမ့ဲတာဝန္ယူေပးတယ္၊ ေရႊအေၾကာင္းသာမကပဲ လူမႈေရး၊ စီးပြားေရး၊ အေၾကာင္းအရာ ေပါင္းစုံကိုပါ ေရႊသင္တန္းမွာ မွ်ေဝပါတယ္၊ ျမန္မာ့စီးပြားေရး လုပ္ငန္းေတြ ႏိုင္ငံတကာအဆင့္မီေစဖို႔ ေအာင္သမာဓိေရႊသင္တန္းသားေတြကို အိႏၵိယ၊ တ႐ုတ္ႏိုင္ငံေတြမွာ ေလ့လာေရးခရီးစဥ္အျဖစ္ သက္ဆိုင္ရာ ေကာင္စစ္ဝန္႐ုံးခ်ဳပ္ ေတြနဲ႔ပူးေပါင္းၿပီး စီစဥ္ေပးတယ္၊ စိန္၊ေရႊ၊ရတနာ လုပ္ငန္းႀကီးေတြကို သူတို႔ေတြ ထဲထဲဝင္ဝင္ ေလ့လာခြင့္ ရၾကတယ္ "
◑◑◑
#အေလ်ာ့အတြက္ႏွင့္လက္ခ
သူ႔ရဲ႕ ေရႊသင္တန္းသားမ်ားကိုလည္း ေရႊေတာႏွင့္ ပန္းတိမ္လုပ္ငန္းသို႔လည္း လက္ေတြ႔ေလ့လာခြင့္ရေအာင္ လက္ေတြ႔ေခၚျပေသးတယ္။ ဒါအျပင္ တြက္ခ်က္နည္းကိုပါ သင္ၾကားေပးတယ္။ ေရႊတြင္ အေလ်ာ့အတြက္ႏွင့္ လက္ခႏွစ္မ်ဳိးရိွရာ ေရႊဆိုင္အမ်ားစုတြင္ အေလ်ာ့အတြက္ႏွင့္ လက္ခ ႏွစ္မ်ဳိးစလုံးယူၾကပါတယ္။ သူ႔ဆိုင္တြင္ ေရႊဝယ္သူမ်ားကို လက္ခမယူပဲ အေလ်ာ့အတြက္သာ ယူေသာ စနစ္ျဖင့္ Customers မ်ားကို ဝန္ေဆာင္မႈ ေပးလွ်က္ရိွပါတယ္။ သူ၏ (အခမ့ဲ)ေရႊသင္တန္းသားမ်ားကိုလည္း သူ႔ဘဝအေၾကာင္း ေျပာျပပါတယ္။
ဆရာႀကီးေရႊဥေဒါင္း၊ ဆရာေဖျမင့္ တို႔၏ စာအုပ္မ်ားကလည္း သူ႔ဘဝရဲ႕ စိတ္ဓာတ္ခြန္းအား ျဖစ္ေစခ့ဲတယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။ ယခုေအာင္ျမင္ခ့ဲၿပီးေနာက္ ယခင္က သူျဖတ္သန္းခ့ဲရတဲ့ ဘဝကို ျပန္ေျပာင္း သုံးသပ္ေျပာျပထားပုံကို ကြၽန္ေတာ္တို႔ နားေထာင္ၾကည့္ရေအာင္...
◑◑◑
" ကြၽန္ေတာ့္ဘဝတြင္ စီးပြားေရးသုံးႀကိမ္တိုင္တိုင္ က်႐ွံုးခ့ဲဖူးသည္။ အဘယ္ေၾကာင့္ စီးပြားေရးက်လဲ ဆိုသည္မွာ မကြၽမ္းက်င္ မသိနားမလည္သည့္ အရာမ်ားကို လုပ္ချ့ဲခင္းေၾကာင့္ က်ရံႈးခ့ဲျခင္း ျဖစ္တယ္၊ က်ရံႈးၿပီး ျပန္တက္လာသည့္ အခ်ိန္တြင္ ေနာက္ထပ္က်ရန္ မရိွေတာ့ေပ၊ ဆိုလိုသည္မွာ ကိုယ္တက္ႏိုင္တာ ကိုယ္လုပ္လွ်င္ မွားစရာ အေၾကာင္းမရိွေပ၊ ထိုေၾကာင့္ မကြၽမ္းက်င္ပဲ မသိနားမလည္ပဲ လုပ္လွ်င္ ဒုကၡေရာက္တက္သည္ကို သတိထားရန္ လိုအပ္တယ္၊ ကြၽန္ေတာ့္ ဘဝသင္ခန္းစာအရ ကိုယ္မကြၽမ္းက်င္သည့္ အလုပ္တြင္ မည့္သည့္အခါမွ် ရင္းႏွီးျမဳပ္ႏွံျခင္း မရိွေတာ့ပဲ လက္ရိွတြင္လည္း ေရႊလုပ္ငန္းကလြဲၿပီး အျခား ဘယ္လုပ္ငန္းမွ မလုပ္ေတာ့ေပ၊ သို႔ေသာ္ ေရႊနဲ႔ ဆက္စပ္သည့္ လုပ္ငန္းမ်ားကိုသာ တိုးခ့်ဲလုပ္ကိုင္လွ်က္ ရိွပါတယ္၊ "ေအာင္သမာဓိေရႊဆိုင္" ျဖစ္လာေစရန္ ဘဝတြင္ အခက္အခဲ အခ်ဳိးအေကြ႔ မ်ားစြာျဖင့္ ရင္ဆိုင္ခ့ဲရပါတယ္၊ စီးပြားေရးလုပ္ငန္းတြင္သာမက လူမႈေရးကိစၥမ်ားတြင္လည္း အခက္အခဲမ်ားကို ရင္ဆိုင္ေက်ာ္လႊား ခ့ဲရျပန္တယ္၊ ကြၽန္ေတာ္ ငယ္စဥ္ဘဝတြင္ အေမက သားေတြအားလုံးကို စည္းကမ္းတင္းၾကပ္စြာျဖင့္ ထိန္းေၾကာင္းခ့ဲတယ္၊ အေမ့ေက်းဇူးေၾကာင့္ ယေန႔အခ်ိန္ထိ ညီအစ္ကိုအခ်င္းခ်င္း ဆဲဆိုျခင္း မရိွခ့ဲေပ၊ ေဆးလိပ္ ကြမ္းမစားရေပ၊ ကြၽန္ေတာ္ ကြမ္းယာေရာင္းသည့္ အခ်ိန္တုန္းက အေမက... "ကြမ္းစားရင္းနဲ႔ ငါ့ဆီမလာခ့ဲနဲ႔" ေျပာထားသည့္အတြက္ အေမ့ဆီသြားရင္ သြားတိုက္ၿပီးမွ သြားရတယ္၊ အေမ့ကို ေၾကာက္ရြံ႔႐ိုေသရတယ္၊ သားခ်ည္း ၆ ေယာက္ ေမြးထားသည့္ အေမက သားအားလုံးကို ခ်စ္သည့္အတြက္ ဘယ္သူ႔ကိုမွ အိမ္ေထာင္ခ်မေပးသည့္အျပင္ ပထမဆုံး အိမ္ေထာင္က်ေသာသူကို ဘယ္သူနဲ႔မွ သေဘာမတူေပ၊ ထိုနည္းတူစြာ ကြၽန္ေတာ္ အိမ္ေထာင္ျပဳ႕ရန္ ျဖစ္လာေသာ အခါတြင္ ကိုယ့္ဘက္
Credit to > Up to Date
