Tuesday, September 10, 2013
ေတာင္ကိုးရီးယားလူမ်ိဳးေတြဟာ ထမင္းစားရင္ ဘာလို႔ထမင္းကိုပန္းကန္လံုးေလးတစ ္လံုးစာကိုပဲထည့္စားပါသလဲ?
ဆိုင္ေတြမွာေရာင္းရင္လည္း ထမင္းတစ္ပြဲစာဟာ
တစ္လုပ္စာသာသာမွ်သာရွိတ့ဲ ပန္းကန္လံုးေလးတစ္လံုးစာပဲရွိပါ
ဒါဟာဘာလို႔လဲဆိုရင္ ကိုးရီးယားေတြဟာ ထမင္းကိုအရမ္းတန္ဖိုးထားလို႔ပါ။
ဒီပန္းကန္လံုးေလးထဲကထမင္းဟာ လူတစ္ေယာက္အတြက္ အကုန္မစားနိုင္စရာအေၾကာင္းမရွိပ
အရမ္းဗိုက္ဆာေနလို႔ ဒီလိုထမင္းဆယ္လံုးစားရင္လည္း သူတို႔မျငိဳျငင္ပါဘူး
သူတို႔စိုးရိမ္တာက ထမင္းကိုမကုန္ဘဲ လႊင့္ပစ္မွာကိုစိုးလို႔ပါ တ့ဲ။
ေတာင္ကိုးရီးယားနိုင္ငံသားေတြဟာ
မ်က္ေစာင္းထိုးတယ္ဆိုတာ ကိုးရီးယားနိုင္ငံသားေတြေတာ္ရံု
မ်က္ေစာင္းထိုးခံရတ့ဲလူဟာ အင္မတန္ေဒါသထြက္အျမင္ကတ္စရာေကာင
ဒါ့ေၾကာင့္ ကိုးရီးယားနိုင္ငံသားေတြဟာ လူတစ္ေယာက္ေယာက္ကမ်က္ေစာင္းထိုး
ကိုးရီးယားနိုင္ငံသားေတြ ထမင္းကိုတန္ဖိုးထားရတ့ဲအေၾကာင္း
ကိုးရီးယားနိုင္ငံဟာ ၁၉၄၅ခုနွစ္က ဂ်ပန္လက္ေအာက္ကလြတ္လပ္ေရးရခ့ဲတာ
ဂ်ပန္လက္ေအာက္မွာဖိနွိပ္ခံဘ၀န႔ဲ
ထမင္းအစား ေျပာင္းဆန္မ်ားကိုျပဳတ္ျပီးစားၾ
ဒါ့ေၾကာင့္ ခုခ်ိန္ထိ ဂ်ပန္ဆိုရင္ စိတ္ထဲမွာ အေသမုန္းပါတယ္။
ကိုးရီးယားနိုင္ငံဟာ ၁၅ရက္ ၈လ ၁၉၄၅ခုနွစ္က ဂ်ပန္လက္ေအာက္ကလြတ္ေျမာက္ခ့ဲတာျ
ျမန္မာနိုင္ငံထက္ ၂နွစ္ေက်ာ္ေစာျပီးလြတ္လပ္ေရးရခ့
တိုင္းျပည္ဟာ လံုး၀မျငိမ္းခ်မ္းခ့ဲပါဘူး
ေတာင္န႔ဲေျမာက္သေဘာထားကြဲလြဲမႈေ
လြတ္လပ္ေရးရျပီး၅နွစ္အၾကာ ၁၉၅၀ခုနွစ္မွာေတာ့ ေတာင္န႔ဲေျမာက္စစ္ပြဲ စတင္ပါေတာ့တယ္
၁၉၅၀ခုနွစ္ကေန ၁၉၅၃ခုနွစ္ထိ ၃နွစ္ဆက္တိုက္စစ္ေတြအျပန္အလွန္တ
နဂိုကတည္းကမွ ေဆာင္းရာသီဆိုဘာအပင္မွမျဖစ္ထြန္
စိုက္ပ်ိဳးေျမလည္းနည္းပါးတ့ဲနို
လူေတြအကုန္လံုးျမက္ေျခာက္စားရေတ
ဒါေတြကိုမၾကည့္ရက္ေတာ့လို႔
နိုင္ငံတစ္ကာက ဆန္စပါးေတြ ေထာက္ပ့ံတာ
ကြ်န္ေတာ္တို႔ျမန္မာနိုင္ငံကလည္
ဒါ့ေၾကာင့္လည္း ကိုးရီးယားနိုင္ငံရ့ဲလြတ္လပ္ေရး
ဒီလို တိုင္းျပည္တစ္ခုလံုးအငတ္ဘ၀ကိုက်
ကိုးရီးယားနိုင္ငံသားေတြက ပိုျပီးတန္ဖိုးသိတတ္ၾကတာပါ။
အခုေတာ့ စိုက္ပ်ိဳးေျမေတြတိုးခ်ဲ႕. အထြက္တိုးေစတ့ဲနည္းပညာေကာင္းေတြ
ဒါေပမယ့္သူတို႔ေတြဟာ ထမင္းတစ္လုပ္ ဆန္တစ္ေစ့ရ့ဲတန္ဖိုးကို မေမ့ပစ္ၾကပါဘူး
အလဟသတ္မျဖစ္ေအာင္ မလႊင့္ပစ္ရေအာင္
စီမံျပဳလုပ္ၾကပါတယ္။
ဒါေတြဟာအတုယူစရာပါ
ကြ်န္ေတာ္တို႔ျမန္မာနိုင္ငံမွာ ဆန္စပါးေပါၾကြယ္၀ စိုက္ပ်ိဳးေျမေတြေပါမ်ား ဆန္စပါးခ်မ္းသာၾကလို႔ သိပ္ျပီးတန္ဖိုးမထားခ်င္ၾကဘူး
ထမင္းဆိုလည္း လိုတာထက္ပိုျပီးထမင္းပန္းကန္အၾက
စားမကုန္ရင္ အလြယ္တစ္ကူလႊင့္ပစ္ၾကတတ္တာ
ကေလးကအစလူၾကီးေတြအဆံုးပါပဲ..။
ကိုးရီးယားတစ္ေယာက္ကေျပာဖူးတာကေ
ဒီထမင္းပန္ကန္လံုးေသးေသးေလးေတြက
ဗဟုသုတအေနန႔ဲ ၾကားဖူးနား၀ရွိသေလာက္ တင္ျပတာပါ
ေကာင္းတ့ဲအယူအဆဆို အတုယူနိုင္ၾကပါေစ...။
@ဒႆ
Credit to - ေတာင္ကိုးရီးယားႏိုင္ငံေရာက္ ဘဲေခ်ာေခ်ာေလးမ်ား
တစ္လုပ္စာသာသာမွ်သာရွိတ့ဲ ပန္းကန္လံုးေလးတစ္လံုးစာပဲရွိပါ
ဒါဟာဘာလို႔လဲဆိုရင္ ကိုးရီးယားေတြဟာ ထမင္းကိုအရမ္းတန္ဖိုးထားလို႔ပါ။
ဒီပန္းကန္လံုးေလးထဲကထမင္းဟာ လူတစ္ေယာက္အတြက္ အကုန္မစားနိုင္စရာအေၾကာင္းမရွိပ
အရမ္းဗိုက္ဆာေနလို႔ ဒီလိုထမင္းဆယ္လံုးစားရင္လည္း သူတို႔မျငိဳျငင္ပါဘူး
သူတို႔စိုးရိမ္တာက ထမင္းကိုမကုန္ဘဲ လႊင့္ပစ္မွာကိုစိုးလို႔ပါ တ့ဲ။
ေတာင္ကိုးရီးယားနိုင္ငံသားေတြဟာ
မ်က္ေစာင္းထိုးတယ္ဆိုတာ ကိုးရီးယားနိုင္ငံသားေတြေတာ္ရံု
မ်က္ေစာင္းထိုးခံရတ့ဲလူဟာ အင္မတန္ေဒါသထြက္အျမင္ကတ္စရာေကာင
ဒါ့ေၾကာင့္ ကိုးရီးယားနိုင္ငံသားေတြဟာ လူတစ္ေယာက္ေယာက္ကမ်က္ေစာင္းထိုး
ကိုးရီးယားနိုင္ငံသားေတြ ထမင္းကိုတန္ဖိုးထားရတ့ဲအေၾကာင္း
ကိုးရီးယားနိုင္ငံဟာ ၁၉၄၅ခုနွစ္က ဂ်ပန္လက္ေအာက္ကလြတ္လပ္ေရးရခ့ဲတာ
ဂ်ပန္လက္ေအာက္မွာဖိနွိပ္ခံဘ၀န႔ဲ
ထမင္းအစား ေျပာင္းဆန္မ်ားကိုျပဳတ္ျပီးစားၾ
ဒါ့ေၾကာင့္ ခုခ်ိန္ထိ ဂ်ပန္ဆိုရင္ စိတ္ထဲမွာ အေသမုန္းပါတယ္။
ကိုးရီးယားနိုင္ငံဟာ ၁၅ရက္ ၈လ ၁၉၄၅ခုနွစ္က ဂ်ပန္လက္ေအာက္ကလြတ္ေျမာက္ခ့ဲတာျ
ျမန္မာနိုင္ငံထက္ ၂နွစ္ေက်ာ္ေစာျပီးလြတ္လပ္ေရးရခ့
တိုင္းျပည္ဟာ လံုး၀မျငိမ္းခ်မ္းခ့ဲပါဘူး
ေတာင္န႔ဲေျမာက္သေဘာထားကြဲလြဲမႈေ
လြတ္လပ္ေရးရျပီး၅နွစ္အၾကာ ၁၉၅၀ခုနွစ္မွာေတာ့ ေတာင္န႔ဲေျမာက္စစ္ပြဲ စတင္ပါေတာ့တယ္
၁၉၅၀ခုနွစ္ကေန ၁၉၅၃ခုနွစ္ထိ ၃နွစ္ဆက္တိုက္စစ္ေတြအျပန္အလွန္တ
နဂိုကတည္းကမွ ေဆာင္းရာသီဆိုဘာအပင္မွမျဖစ္ထြန္
စိုက္ပ်ိဳးေျမလည္းနည္းပါးတ့ဲနို
လူေတြအကုန္လံုးျမက္ေျခာက္စားရေတ
ဒါေတြကိုမၾကည့္ရက္ေတာ့လို႔
နိုင္ငံတစ္ကာက ဆန္စပါးေတြ ေထာက္ပ့ံတာ
ကြ်န္ေတာ္တို႔ျမန္မာနိုင္ငံကလည္
ဒါ့ေၾကာင့္လည္း ကိုးရီးယားနိုင္ငံရ့ဲလြတ္လပ္ေရး
ဒီလို တိုင္းျပည္တစ္ခုလံုးအငတ္ဘ၀ကိုက်
ကိုးရီးယားနိုင္ငံသားေတြက ပိုျပီးတန္ဖိုးသိတတ္ၾကတာပါ။
အခုေတာ့ စိုက္ပ်ိဳးေျမေတြတိုးခ်ဲ႕. အထြက္တိုးေစတ့ဲနည္းပညာေကာင္းေတြ
ဒါေပမယ့္သူတို႔ေတြဟာ ထမင္းတစ္လုပ္ ဆန္တစ္ေစ့ရ့ဲတန္ဖိုးကို မေမ့ပစ္ၾကပါဘူး
အလဟသတ္မျဖစ္ေအာင္ မလႊင့္ပစ္ရေအာင္
စီမံျပဳလုပ္ၾကပါတယ္။
ဒါေတြဟာအတုယူစရာပါ
ကြ်န္ေတာ္တို႔ျမန္မာနိုင္ငံမွာ ဆန္စပါးေပါၾကြယ္၀ စိုက္ပ်ိဳးေျမေတြေပါမ်ား ဆန္စပါးခ်မ္းသာၾကလို႔ သိပ္ျပီးတန္ဖိုးမထားခ်င္ၾကဘူး
ထမင္းဆိုလည္း လိုတာထက္ပိုျပီးထမင္းပန္းကန္အၾက
စားမကုန္ရင္ အလြယ္တစ္ကူလႊင့္ပစ္ၾကတတ္တာ
ကေလးကအစလူၾကီးေတြအဆံုးပါပဲ..။
ကိုးရီးယားတစ္ေယာက္ကေျပာဖူးတာကေ
ဒီထမင္းပန္ကန္လံုးေသးေသးေလးေတြက
ဗဟုသုတအေနန႔ဲ ၾကားဖူးနား၀ရွိသေလာက္ တင္ျပတာပါ
ေကာင္းတ့ဲအယူအဆဆို အတုယူနိုင္ၾကပါေစ...။
@ဒႆ
Credit to - ေတာင္ကိုးရီးယားႏိုင္ငံေရာက္ ဘဲေခ်ာေခ်ာေလးမ်ား
"ဧတဒဂ္ရေသာ ရဟႏၱာမေထရ္ (၄၁) ပါး"
(ဧတဒဂ္ ( ဧတံ-အဂၢ=ဧတဒဂၢ )ဟူသည္ မိမိတို႔၏ကၽြမ္းက်င္ေသာအရာဌာန၌ အျခားေသာပုဂၢိဳလ္တို႔ထက္ အထြတ္အထိပ္ေရာက္ေသာ, ျမင့္ျမတ္ေသာ ပုဂၢိဳလ္ဟု ဆိုလိုသည္။)
၁။ အရွင္ေကာ႑ည - တရားဦးရ၍ ဝါေတာ္ႀကီးရင့္ျခင္း၊ ရတၱညဴအရာ။
၂။ အရွင္သာရိပုတၱရာ - ဉာဏ္ပညာႀကီးျခင္း၊ မဟာပညာအရာ။
၃။ အရွင္မဟာေမာဂၢလာန္ - တန္ခိုးဣဒၶိပါဒ္ႀကီးျခင္း။
၄။ အရွင္မဟာကႆပ - ဓုတင္ေဆာင္ျခင္း။
၅။ အရွင္အႏုရုဒၶါ - ဒိဗၺစကၡဳအဘိညာဥ္ရျခင္း။
၆။ အရွင္ဘဒၵိယ - အမ်ိဳးျမတ္ျခင္း။
၇။ အရွင္လကု႑ကဘဒၵိယ - အသံသာယာျခင္း။
၈။ အရွင္ပိေ႑ာလဘာရဒြါဇ - ရဲတင္းပြင့္လင္းေသာစကားကို ဆိုျခင္း။
၉။ အရွင္ပုဏၰ - ဓမၼကထိကအရာ တရားေဟာၾကားျခင္း။
၁၀။ အရွင္ကစၥာန- တရားအက်ဥ္းကို အက်ယ္ခ်ဲ႕ကာေဟာျခင္း။
၁၁။ အရွင္စူဠပႏၴက - မေနာမယအဘိညာဥ္ ဖန္ဆင္းျခင္း, ရူပါဝစရစ်ာန္အရာ၌ လိမၼာကၽြမ္းက်င္ျခင္း။
၁၂။ အရွင္မဟာပႏၴက=အရူပစ်ာန္မွထ၍ ရဟႏၲာျဖစ္ျခင္း၊(အရူပါဝစရစ်ာန္အ
၁၃။ အရွင္သုဘူတိ=အျပစ္မရွိေသာေနျခင္
၁၄။ အရွင္ခဒိရဝနိယ ေရဝတ=ေတာရေဆာက္တည္ျခင္း။
၁၅။ အရွင္ကခၤါေရဝတ=စ်ာန္ဝင္စားျခင္း
၁၆။ ေကာဠိဝိသႏြယ္ဖြား အရွင္ေသာဏ=လုံ႔လဝီရိယႀကီးျခင္း။
၁၇။ ကုဋိကဏၰမည္ရ အရွင္ေသာဏ=အေဟာအေျပာေကာင္းျခင္း
၁၈။ အရွင္သီဝလိ=လာဘ္ေပါမ်ားျခင္းအရာ
၁၉။ အရွင္ဝကၠလိ=သဒၶါတရား အားၾကီးေသာအရာ၌ ဧတဒဂ္ရသည္။
၂၀။ အရွင္ရာဟုလာ=သိကၡာသံုးပါး က်င့္ေဆာင္ျခင္း။
၂၁။ အရွင္ရ႒ပါလ=သဒၶါတရားထက္သန္စြာျဖ
၂၂။ အရွင္ကု႑ဓာန =စာေရးတံမဲ ပဌမဦးစြာရယူျခင္း။
၂၃။ အရွင္ဝဂႌသ=ဘုရားဂုဏ္ စသည္ကို ရုတ္ျခည္း
ခ်ီးမြမ္းဖြဲ ့ဆိုႏိုင္ေသာ ဉာဏ္ပဋိဘာန္ရွိျခင္း။
၂၄။ အရွင္ဥပေသန=ၾကည္ညိဳဖြယ္ရာေဆာင္ျ
၂၅။ အရွင္ဒဗၺ=သံဃာေတာ္မ်ားအတြက္ ေနရာခ်ထားျခင္း။
၂၆။ အရွင္ပိလိႏၵဝစၧ=နတ္တို႔ခ်စ္ျမတ္
ဧတဒဂ္ရသည္။
၂၇။ အရွင္ဗာဟိယ ဒါရုစိရိယ=လ်င္ျမန္စြာ ထိုးထြင္းသိျခင္း=ခိပၸါဘိညာ။
၂၈။ အရွင္ကုမာရကႆပ=ဆန္းၾကယ္စြာ တရားေဟာျခင္း။
၂၉။ အရွင္မဟာေကာ႒ိက=ပဋိသမၻိဒါေလးပါး
၃၀။ အရွင္အာနႏၵာ=အၾကားအျမင္မ်ားျခင္
၃၁။ အရွင္ဥရုေဝလကႆပ=အျခံအရံမ်ားျခင္
၃၂။ အရွင္ကာဠဳဒါယီ=ေဆြေတာ္မ်ိဳးေတာ္
၃၃။ အရွင္ဗာကုလ=က်န္းမာေရးႏွင့္ ျပည့္စံုျခင္း၊(အနာေရာဂါ ကင္းျခင္း)
၃၄။ အရွင္ေသာဘိတ=ပုေဗၺနိဝါသအဘိညာဥ္။
၃၅။ အရွင္ဥပါလိ=ဝိနည္းေဆာင္ျခင္း။
၃၆။ အရွင္နႏၵက=ဘိကၡဳနီတို႔အား ဆံုးမျခင္း။
၃၇။ အရွင္နႏၵ(ညီေတာ္ မင္းနန္) = ဣေျႏၵေစာင့္ျခင္း။
၃၈။ အရွင္မဟာကပၸိန=ရဟန္းမ်ားအား ဆံုးမျခင္း။
၃၉။ အရွင္သာဂတ=ေတေဇာဓာတ္သမာပတ္၌ ဝင္စားျခင္း။
၄၀။ အရွင္ရာဓ=ေဒသကဘုရားရွင္အား ေဒသနာဉာဏ္အဆင့္ဆင့္ ပြင့္ေစျခင္း။
၄၁။ အရွင္ေမာဃရာဇ=ေခါင္းပါးေသာသကၤန္
(credit to - ပန္းကမၻာ၊ သုခမွတ္စု)
ေမတၱာျဖင့္ စုစည္းေ၀မွ်သူ
အႏိႈင္းမဲ့စာတိုေပစမ်ား
Thursday, September 5, 2013
Wednesday, September 4, 2013
ေသြးန႔ဲေရးသည့္ ေျမ (စာျမည္း)
“ဟိုအခန္းထဲမွာ ေမြးဖြားေနတယ္။ အဲဒီမွာသာ သြားၾကည့္ၾကေတာ့”
ေမြးခန္းကိုလည္း ေစာင္ေတြျဖင့္ အခန္္းလုပ္ထားသည္။ လူခါးလည္း အျပင္ဘက္တြင္ က်န္ခဲ့ၿပီး ေဒါက္တာႏိုင္လင္းမွ ေမြးဖြားခန္းထဲကို ၀င္သြားသည္။ ေမြးဖြားသည့္ေနရာႏွင့္ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းသည္ မည္သို႕မွ် မသင့္ေတာ္ေပ။ သို႕ေသာ္ ဒီအေျခအေနသည္ ေနရာေရြးၿပီး ေမြးဖြားေနရမည္ အခ်ိန္ကားမဟုတ္ေတာ့ေပ။ အျပင္ဖက္တြင္ အမ်ိဳးသမီးႀကီးတစ္ဦးေစာင့္ေနသည
“ကၽြန္မတို႕က ဗ်ိဳင္းျဖဴရြာ(ဆက္ရိုးက်ရပ္ကြက္
သူစကားဆံုးသြားသည္ႏွင့္ လူခါးလည္း အလံုးႀကီး တစ္လံုး ဆို႕၀င္သြားသလို။ ဘာေျပာလို႕ ဘာေျပာရမွန္းကို မသိ။ ခံစားခ်က္တို႕သည္ တစ္ခါတေလတြင္ အဓိပၸါယ္ဖြင့္ဆိုရ ခက္ခဲ့တတ္သည္ မဟုတ္လား။
ခဏေေနေတာ့ ေဒါက္တာႏိုင္လင္းထြက္လာၿပီ။
“စံပဲဗ်ိဳ႕ စံပဲ။ ကေလးေရာ သူအေမေရာ ေနေကာင္းၾကတယ္။ က်န္းက်န္းမာမာပဲ”လို႕ ေျပာသည္။
“ဒါေပမယ္ သူတို႕သားအမိအတြက္ ဒီေနရာကို စိတ္မခ်ဘူးဗ်ာ။ ေဆးရံုးကို ပို႕ထားမယ္။ ကေလးက အသား၀ါဖို႕ပံုေတာ့ ေပါက္ေနတယ္။ ကေလးက အရမ္းႏုနယ္ေတာ့ စိတ္မခ်ဘူး။ က်ေနာ္ မွတ္ခ်က္ေပးၿပီး ေဆးရံုးကို ပို႕လိုက္မယ္ဗ်ာ။”
“ဒါဆိုရင္ သူအုပ္ထိန္းသူ ဘယ္မွာလဲ”
“ကၽြန္မပါ”ခုနားက အမ်ိဳးသမီးႀကီးက ေျပာလိုက္သည္။
“ျဖစ္ပါမလား ဆရာရယ္။ ကၽြန္မတို႕ ဒီမွာပဲ ေနပါရေစ”လို႕ ဆက္ေျပာသည္။
လူခါးလည္း တစ္ခ်က္ေလာက္ အကဲခတ္ၾကည့္လိုက္သည္။ ဗ်ိဳင္းျဖဴရြာသည္ ဆင္းရဲသား လက္လုပ္လက္စားမ်ားၿပီး အထူးသျဖင့္ ဆက္ရိုးက်ေခ်ာင္္းတြင္ သမၼာန္ခတ္ၿပီး အသက္ေမြးသူမ်ား မ်ားသည္။ သူတို႕သည္ ညႀကီးအခ်ိန္မေတာ္ ေျပးလာရသည့္အတြက္ ပိုက္ဆံ တစ္ျပားတစ္ခ်ပ္မွ ပါလာပံု မေပါက္ေပ။ ထို႕နည္းတူစြာ မနက္ပိုင္းျဖစ္ေသာေၾကာင္း သူ႕ေယာက္က်ားႏွင့္လည္း အဆက္္အသြယ္ရပံုမေပါက္ေသးေခ်။ ဒါေၾကာင္းလည္း ေဆးရံုးတက္ရမွာ လန္႕ေနသည့္ ပံုမ်ိဳးျဖစ္သည္။ လူခါးတို႕ အရပ္ေဒသတြင္ ေဆရံုးတက္ရမည္ဆိုလွ်င္ ေဆးရံုးတက္မည့္အစား က်ားဖင္ကိုသာ လက္နဲ႕ ႏိွပ္ခ်င္္ၾကသည္။ ေဆးရံုးကို စတက္ကတည္းက ေဆးဖိုး၀ါးခက ႀကီးသည္။ အလိုက္မသင့္လွ်င္ သူနာျပဳဆရာမ်ားႏွင့္ အေစာင့္မ်ား၏ ဆဲဆိုးႀကိမ္းေမာင္းျခင္းကိုလည္း
“စိတ္မပူပါနဲ႕ အေဒၚရယ္။ က်ေနာ္တို႕၊ ေဒါက္တာတို႕၊ ဆရာေတာ္တို႕ရွိပါတယ္။ မပူပါနဲ႕ အဓိက ကေလးနဲ႕ ကေလးအေမ က်န္းမာဖို႕ပဲလိုပါတယ္”လို႕ ႏွစ္သိမ့္လုိက္သည္။ ေဒါက္တာႏိုင္လင္းမွ
“စိတ္ခ် က်ေနာ္ တစ္ေယာက္လံုးရွိတယ္။ စရိတ္စခေတြကို မပူနဲ႕ ဒီအခ်ိန္ ပူပန္္ရမယ္
အခ်ိန္မဟုတ္ဘူး။ ကိုလူခါး ဒီကေလးကို နာမည္ေပးလုိက္ရေအာင္ဗ်ာ”
“ဆိုပါအံု ေဒါက္တာႀကီး ဘာနာမည္မ်ား ေပးမလဲ”
“ကုလားႏိုင္လို႕ေပးမယ္ဗ်ာ။ ေယာက္က်ားေလးဆိုေတာ့ ဒီနာမည္ပဲ ေကာင္းတယ္”ဆိုၿပီး ေျပာသည္။
------------------------------
“ေသြးနဲ႕ေရးသည့္ ေျမ” ၂၀၁၂ ခုႏွစ္ ကုလား-ရခုိင္အေရးအခင္း သမိုင္းေနာက္ခံ၀တၲဳမွ စာျမည္းအျဖစ္ တင္ေပးလိုက္သည္။
ေ၀ဟင္ေအာင္
၂၊ ၈၊ ၂၀၁၃။
ဓာတ္ပံု -ကုလားႏိုင္တို႕ သားအမိ ေဆးရံုးေပၚေရာက္စဥ္ အမွတ္တရရိုက္ကူးခဲ့သည္ ဓာတ္ပံုျဖစ္သည္။
Subscribe to:
Posts (Atom)